Języki

Byłam w Portugalii! – Já estive em Portugal!

Zazwyczaj jest tak, że czas przeszły w różnych językach poznajemy dość późno. Już po tym, kiedy pierwszy raz wyruszymy w podróż do danego kraju. I jak tu sobie poradzić, kiedy chcemy opowiedzieć o swojej przeszłości?

W hiszpańskim jest łatwo, możemy wiele rzeczy powiedzieć, że ‚ostatnio’ – ‚últimamente’, ‚dzisiaj’ – ‚hoy’, ‚w ostatnie wakacje’ – ‚este verano’… robiłam to czy tamto i dzięki temu używamy niesamowicie prostego czasu przeszłego dokonanego złożonego preterito perfecto mając w głowie tylko parę nieregularnych czasowników. W portugalskim pretérito perfeito simple jest jedynym czasem przeszłym dokonanym, z całą masą nieregularności (co nie znaczy, że jedynym używanym przeszłym). Ale spokojnie!

Najczęściej na samym początku potrzebujecie tylko kilku podstawowych czasowników. Ta wiadomość jest dobra, zła jest taka, że im częściej używany, tym bardziej nieregularny.

Np. taki ‚ser’ i ‚ir’. Jak ktoś zna hiszpański, to już się może spodziewać, że odmiana tych czasowników w czasie przeszłym wygląda tak samo:

Eu fui
Tu foste
Você foi
Nós fomos
Vocês foram

Osobiście zanim wypisałam sobie wszystkie wzory odmian pretérito perfeito simple, rozmawiałam sobie z lektorkami czy znajomymi z InterPalsa używając czasu przeszłego – wyszukiwałam odpowiednie formy w koniugatorze. Zarówno te regularne jak i nieregularne. Po kilku takich poszukiwaniach form zapamiętałam całkiem sporo wyrazów, których później używałam na okrągło, ale też zauważyłam pewną prawidłowość. Szczerze mówiąc zazwyczaj potrzebuję pierwszej osoby do opowiadania o swoich doświadczeniach i drugiej – kiedy zadaję pytania.

Np. bardzo użyteczne: Já estiveste em Portugal? / Byłeś/aś już w Portugalii?

Jak już się pozna te formy, to wszystkie kolejne łatwo sobie zbudujecie i zapamiętacie. Kiedy próbowałam ogarnąć wszystko na raz, to później nie wiedziałam, który wyjątek był do którego wyrazu, a tak, używając ciągle jakiegoś słowa po prostu ono na stałe wchodzi do słownika, bez zastanawiania się, więc i na stałe.

Wiecie już, że należę do osób, które uwielbiają przyswajać języki naturalnie, mając kontekst do słówek, których używam. Później wnioskuję gramatykę, próbuję odmieniać randomowe czasowniki i sprawdzam, czy zgadłam, a potem mogę sobie rozmawiać na luzie. Dla tych, co wciąż nieprzekonani do tego typu nauki zostawiam poniżej wzory odmian czasowników portugalskich – pretérito perfeito:

I koniugacja: (-ar)
Eu: -ei
Tu: -aste
Você: -ou
Nós: -ámos (UWAGA: ta forma z tyldą wciąż obowiązuje, tylko w I koniugacji, chociaż pewnie wkrótce zaniknie)
Vocês: -aram

II koniugacja: (-er)
Eu: -i
Tu: -este
Você: -eu
Nós: -emos
Vocês: -eram

III koniugacja: (-ir) i czasownik ver (widzieć)!
Eu: -i
Tu: -iste
Você: -iu
Nós: -imos
Vocês: -iram

O nieregularnych opowiem więcej przy innej okazji.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s